Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Πόσο αρέσει ο φετινός Ολυμπιακός; (part 2)

Και αφού κλείσαμε με τα χαφ και με την άμυνα, πάμε να ρίξουμε μια καλύτερη ματιά στους ακραίους αλλά και στους φορ των ερυθρόλευκων για φέτος...


Ας αρχίσουμε με τις επιλογές του Σίλβα που για την ώρα δεν πείθουν από όπου και να τις πιάσεις. Ο Πάρντο έδειξε καλά στοιχεία στην προετοιμασία αλλά από τότε ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Τον πίεσε ο πρωταθλητισμός; Δεν μπορεί να βρει ρυθμό; Σίγουρα πάντως δεν δείχνει το εξτρεμ που θα κάνει την διαφορά για την ώρα.

Από την άλλη ήρθε και ο Σεμπά από την Εστορίλ! Δηλαδή πήραμε ένα εξτρέμ από μια μικρομεσαία ομάδα της Πορτογαλίας για να παίξει που; Στο Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπάγερν; Αν ήταν 18 θα καταλάβαινα τον στόχο αλλά τώρα δεν βλέπω την παραμικρή ουσία. Αν ήταν Έλληνας σίγουρα θα είχε φύγει δανεικός στον Πλατανιά και πάει λέγοντας.

Και πάμε και στον Ερνάνι. Εκεί και αν κλαίμε για την ώρα. Ένα καλοκαίρι του πήρε του Σίλβα να τον φέρει και ακόμη δεν κατάλαβα γιατί πάλευε τόσο για την περιπτωσή του. Γρήγορος και καλός στο 1 με 1 αλλά με τρανταχτές αδυναμίες. Χωρίς γκολ σε ολόκληρη καριέρα, με πολλά νεύρα προς τους συμπαίκτες του και με μια συμπεριφορά ντίβας που δεν ταιριάζει σε αυτά που έχει δείξει στην καριέρα του. Σε αντίθεση βέβαια με τους παραπάνω, έχει την δυνατότητα να πιάσει στον Ολυμπιακό αν μαζέψει τις σκέψεις του και δουλέψει περισσότερο.

Όσο για τους Έλληνες; Κρίμα και πάλι κρίμα. Είμαι από εκείνους που παρακαλάνε να βλέπουν τον Κολοβό και τον Γιαννιώτα από τον κάθε Πάρντο ή Σεμπά. Όχι εθνικιστικά απαραίτητα αλλά καλώς ή κακώς αυτοί ξέρουν τι πάει να πει Ολυμπιακός. Και όταν δεν παίζουν οι Έλληνες, θέλω να παίζουν καλύτεροι ξένοι και όχι οι παραπάνω. Ας πάρουν ευκαιρίες και ας τα θαλασσώσουν. Από τον Σεμπά θα πάνε καλύτερα πάντως.

Υπάρχουν ακόμη δυο ξεχωριστές κατηγορίες παικτών που δεν γίνεται να μην αναφερθούν. Από την μία ο Ντουρμάζ και από την άλλη ο Φουστέρ. Ο μεν Σουηδός έπρεπε να υποστεί ηλεκτροσόκ για να παίξει επιτέλους την μπάλα που ξέρει, ενώ ο δε Ισπανός ξέρουμε άπαντες πως και ένα λεπτό να χρειαστεί να μπει στο ματς θα σκυλιάσει. Αυτό εμένα μου αρκεί.

Στην επίθεση τώρα είναι μπλεγμένα τα πράγματα. Από την μία έγινε το άνοιγμα με τον Φινμπόγκασον και άπαντες πίστευαν πως ο Ολυμπιακός βρήκε το εννιάρι που έψαχνε. Ο πρώην άσος της Σοσιεδάδ δεν είναι κακός παίκτης. Αντιθέτως, έχει κινήσεις σεντερφορίσιες και καλά τελειώματα. Λίγο να πάρει ρυθμό και σερί παιχνίδια και θα ματώσει τα δίχτυα. Ο Σίλβα όμως είχε άλλα πλάνα και την τελευταία μέρα των μεταγραφών απέκτησε τον Ιντέγιε για βασικό φορ, δηλαδή αχρήστευσε την μεταγραφή του Φίνμπο.

Ο Ιντέγιε είναι λαχείο. Δε θυμίζει γκολτζή αλλά είναι σκύλος. Τρέχει, μαρκάρει, έχει ωραία σπασίματα της μπάλας, κάνει καλές κινήσεις αλλά ακόμη το γκολ δε το βρίσκει. Σε όλη του την καριέρα δεν το έβρισκε εύκολα αλλά μιλάμε και για Αγγλία οπότε ίσως να δικαιολογείται.

Για το τέλος άφησα τον Πουλίδο. Μυστήριο πραγματικό αυτός ο παίκτης που σφάζεται μια χώρα ολόκληρη για το που ανήκει και που πρέπε να παίζει. Και στον Ολυμπιακό τον έχουν στον πάγο λόγω του ότι δεν είναι στα βασικά πλάνα του Σίλβα! Αλήθεια; Ψέμματα; Μυστήριο πραγματικό. Ακόμη πάντως στην Τίγκρες θεωρούν πως ο παίκτης είναι δεμένος μαζί τους και για αυτό δεν τον βάζουν στον Πειραιά.

Η χρονιά είναι μεγάλη και έχει πολύ δρόμο ακόμη οπότε εδώ είμαστε για να τα λέμε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου