Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Ήρθε Ισπανός, φεύγει σαν Έλληνας...

Ήρθε ψυχρός και απόμακρος... Ήρθε σαν καθαρός επαγγελματίας, χωρίς διάθεση για δέσιμο με τον Ολυμπιακό και τελικά έφυγε ως Έλληνας με δάκρυα στα μάτια...

Είναι αλήθεια πως το προπονητικό στυλ του Ερνέστο δεν είναι από τα αγαπημένα μου και τον έχω κριτικάρει πάνω από 100 φορές για διάφορα πράγματα που θεωρούσα εγώ στραβά... Για το διαζύγιο με τον Κόκκαλη, για κάποιες εμμονές στις επιλογές του, για την ελληνοποίηση του Ολυμπιακού που πότε δεν είδαμε...

Όμως δε μπορώ να μη του βγάλω το καπέλο σε αρκετά θέματα... Αρνήθηκε να μπει στην ελληνική πραγματικότητα... Ουδέποτε μίλησε για τη διαιτησία, καταδίκασε τα επισόδεια ακόμη και των οπαδών της ομάδας του και έδειχνε γενικότερα με τη στάση του πως δε θα αποδεχόταν ποτέ την κατάσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου...

Σε αυτό το θέμα παρέμεινε Ευρωπαίος ο σενιόρ Ερνέστο... Αλλά στα άλλα έγινε Έλληνας... Προσπαθούσε να κάνει πλάκες στα ελληνικά, πείραζε παίκτες και δημοσιογράφους, ανταπέδιδε το χειροκρότημα της εξέδρας και στο τέλος έφυγε με δάκρυα στα μάτια... Αν μη τι άλλο, αυτό δε συμβαίνει και πολύ συχνά στην Ελλάδα...

Κάνε και καθόλου ροτέισον ρε Ερνέστο...

Ξέρω πως το καίριο θέμα της ημέρας είναι η διαφαινόμενη φυγή του Ερνέστο Βαλβέρδε από τον Ολυμπιακό... Αλλά θέλω να σχολιάσω το ματς στα Γιάννενα για ένα άλλο λόγο...

Με το πρωτάθλημα να έχει κριθεί και το ματς στα Γιάννενα να είναι πέρα για πέρα διαδικαστικό, θα ήθελα να δω παίκτες να παίρνουν τη δική τους ευκαιρία... Για παράδειγμα δε μου άρεσε που για ακόμη ένα παιχνίδι δεν αγωνίστηκε ο Παπάζογλου, ο οποίος έχει αδικηθεί φέτος, παρότι όσες φορές πήρε την ευκαιρία έπαιξε αρκετά καλά...

Θα ήθελα να δω τον Φετφατζίδη βασικό... Έλεος αλλά πλέον δε μπορεί να θεωρείται ούτε ταλέντο, ούτε μικρός... Ξέρω πως έχει αδικήσει τον εαυτό του αλλά σε τέτοια ματς δε γίνεται να μην χωράει στην ενδεκάδα...

Θα μου πείτε πως έκανε πρόβα για τον τελικό του κυπέλλου ο Ισπανός αλλά μη τρελαθούμε τελείως... Δε χρειάζεται και ιδιαίτερη πρόβα για να νικήσεις τον Ατρόμητο που χτες δε μπορούσε να πάρει τη μπάλα από μια ΑΕΚ των χιλίων προβλημάτων...

Υ.Γ Θα με βρείτε υπερβολικό αλλά γιατί να μην πάρουν ευκαιρίες παίκτες από τους Νέους; Γιατί να μην παίξει λίγο και ο Ποτουρίδης; Έρχεται το καλοκαίρι ο Σιόβας, έρχεται από πίσω και ο Ρουγκάλας και βλέπω πάλι τον Αβραάμ με τον Μέλμπεργκ να σκάνε από τα παιχνίδια που θα έχουν στα πόδια τους...

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Ο Γκούντγιονσεν μπορεί να την αλλάξει...

Από το κακό στο χειρότερο πάει η ΑΕΚ και ο στόχος του Τσάμπιονς Λιγκ μοιάζει από ανέφικτος εώς απίθανος... Ίσως η προσθήκη του Γκούντι να της αλλάξει τα δεδομένα...

Με τον Λυμπερόπουλο να μην κάνει τα 100 μέτρα σε δέκα λεπτά, τον Μπέλεκ να έχει ξεχάσει πως είναι να αγωνίζεσαι και τον Σιαλμά να σκοράρει ένα γκολ σε 124 προσπάθειες, τα χέρια του Κωστένογλου στην επίθεση είναι δεμένα... Δε το λέω σαν δικαιολογία αλλά οι λύσεις που έχει στα χέρια του είναι ελάχιστες...

Τώρα θα μου πείτε πως θα τα αλλάξει όλα ο Γκούντγιονσεν; Ο Ισλανδός μπορεί να σκοράρει ακατάπαυστα αλλά μόνο και μόνο σαν όνομα, μπορεί να τραβήξει πάνω του την αντίπαλη άμυνα... Να πάρει δυο παίκτες αγκαζέ και να ανοίξει χώρους για τους υπόλοιπους...

Αφήστε που κάποια στιγμή μπορεί να ξυπνήσει και αγωνιστικά και να κάνει την διαφορά... Γιατί το 50% της μπάλας που ξέρει να δώσει, αυτή η ΑΕΚ δεν έχει άλλο παίκτη σε τέτοιο επίπεδο...

Υ.Γ Ξέρω πως θα πείτε πως είμαι διχασμένη προσωπικότητα, γιατί έκραζα διαρκώς τον Αδαμίδη για την απόκτηση του Ισλανδού... Αλλά το έκανα με γνώμονα τα οικονομικά της ομάδας... Αγωνιστικά μπορεί να δώσει πολλά... Βέβαια, δεν είναι για την σημερινή ΑΕΚ ένα τέτοιο συμβόλαιο...